Bölmə baxışı

Köşə

Köşə

İsmin yersizlik halındakı statuslar

Zaman-Algısı

 Saytın redaktoru yazıb ki, bəy, yeni köşənizin vaxtıdır. Aydındır, – yazdım. Əlimi klaviaturadan çəkər-çəkməz yadıma Əliağa Vahidin “Tutalım əsrimizin həzrəti İsası mənəm, bu soxa-soxda nə möcüzə icad eliyim?” beyti yadıma düşdü. Düzdür, hansı kitabdan oxuduğum yadımda deyil, amma dillərdə əzbər bir beytdir. Bu beyt ona görə yadıma düşdü ki, işlərim çox qarışıqdır. Davamına bax

Köşə Manşet

Tanrının cılız dəstəkçiləri

1467070656-1467070640_98f400327d57dd52cef1df091e00eae5

“Müasir elm ortaya çıxarmışdır ki, insan yalan danışdığı zaman beynin Prefrontal Cortex adlanan ön hissəsinin aktivlik dərəcəsi artır, yəni beynin yalan  mexanizminə cavabdeh olan hissəsi məhz alnımızın altında yerləşir. İndi mən desəm ki, Quran bunu 14 əsr əvvəl demişdi, inanmayacaqsınız: “Yox, yox! (bu Cəhl bu yaramaz əməllərinə son qoysun). Əgər son qoymasa, and olsun ki, Biz onu kəkilindən yapışıb (Cəhənnəmə) sürükləyəcəyik.  Özü də yalançı kəkilindən.”  (Əl-Ləq, 15-16)” Davamına bax

Köşə

Yaş, baş, aş

liderlik

Ustadın gəlişi öncəsindəki qayğılarım

Ağlımız kəsəndən ustadlarımızın haqq toy-düyününün ününü eşidir, biz də kiçik bir mağar qurmağa hazırlaşırıqdıq. Amma ya yaşımız çatmırdı, ya başımız, ya da aşımız. Əslində, yaşı çatanlar müstəqillik dövründən sonra sənət üçün milli məfkürəni yaşadan və formalaşadıran çox işlər gördülər. Amma aşı çatanlar bu yaşı çatanlara o qədər “başı çatmır” dedi ki, onlar yavaş-yavaş aşı çatıb başı çatmayanların əfsununda yaşlarını keçirib getdilər. Davamına bax

Köşə

Bacarıqlı şagird ustad olur

16107426_1397099376976993_7177443704938480431_o

Ədəbiyyat və mədəniyyətimizin qarmqarışıq bir durumunda dərgi çıxarmaq arzumuz axır ki, gerçəkliklə görüşdü. Əgər bu görüşdən zövq alan mədəniyyət olarsa, gerçəkliyin övladları arzuların övladları kimi daha böyük, daha yaraşıqlı, daha kamil olarlar. Davamına bax

Köşə

Onlar və bunlar

IMG_9955

Onlar çoxdan var idi. Onlar elə bilirdilər ki, onlardan başqa heç kim yoxdur və olmayacaq da. Bir gün bunlar gəldilər. Çox da uzaqdan yox, elə onların yanından. Onların şinelindən çıxan bunlar başladılar onlara daş atmağa, onları tənqid etməyə, onlardan üz döndərməyə. Onlar əvvəllər bunların səslərini civ-civ kimi başa düşüb önəm vermədilər. Kreslolarından, şanlarından, şöhrətlərindən, uğurlarından, titullarından, nüfuzularından elə möhkəm yapışmışdılar və ya asılmışdılar ki, Bunları – dimdiyi sarıları görmürdülər. Davamına bax